23 lutego b.r. Sąd Rejonowy w Poznaniu uniewinnił kolejną z trzech osób oskarżonych o naruszenie nietykalności funkcjonariusza policji podczas protestu na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich 8 marca 2010 roku. Wyrok nie jest prawomocny.

W uzasadnieniu sąd uznał zeznania policjantów za niespójne i niejednoznaczne, zestawiając je z rzeczowymi zeznaniami uczestników protestu, którzy byli świadkami wydarzeń,  sędzia - jak stwierdził - nie mógł uznać winy oskarżonego.

Dziewięć osób, uczestników demonstracji przeciwko budowie tarczy antyrakietowej w Słupsku w marcu 2008 roku, zostało uznanych przez Sąd Rejonowy w Słupsku za winnych oskarżeń, jakie postawiła im prokuratura, jednak sprawę umorzono. Mieli się oni dopuścić znieważenia funkcjonariuszy policji, gdy ta w nocy po proteście wdarła się do mieszkania jednego z manifestantów, wpuściła gaz łzawiący, spałowała część śpiących tam osób i wywiozła 25 osób na pobliską komendę. /Zobacz raport ACK/

24 stycznia odbyła się kolejna rozprawa oskarżonych o włamanie z zamiarem kradzieży i wyrządzenie szkód w wysokości 250zł, śląskich aktywistów. Na wcześniejszych rozprawach wszyscy świadkowie zgodnie zeznali, że do budynku tego na przestrzeni ostatnich 15 lat (od kiedy opustoszał) wielokrotnie włamywano się w celach rabunkowych.

Według zeznań szkody w postaci wyrwanej kraty zabezpieczającej i wybitego okna które były przedmiotem rozprawy, zostały wyrządzone wcześniej. Postawiony zarzut jest więc nieprawidłowy zarówno pod względem wyrządzonych szkód, jak i włamania z zamiarem kradzieży o którym nie może być mowy w momencie kiedy oskarżeni nie pokonali żadnej przeszkody.

Dzisiaj sąd rejonowy w Poznaniu uniewinnił jedną z trzech osób oskarżonych o naruszenie nietykalności funkcjonariusza policji. Według policji, tego czynu miała dopuścić się jedna z aktywistek związana z poznańską Federacją Anarchistyczną i skłotem Rozbrat, podczas zatrzymania na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich 8 marca 2010 roku.

W uzasadnieniu sąd uznał zeznania rzekomo poszkodowanego policjanta oraz jednego z jego kolegów za niespójne i nieprzekonywujące. Natomiast za spójne uznał zeznania czterech pozostałych świadków będących uczestnikami i obserwatorami protestu. Również przedstawione nagranie filmowe z protestu 8 marca wykazało, iż przebieg protestu był niezgodny z opisami funkcjonariuszy. W rezultacie sąd przyznał, iż nie było celowego, zamierzonego ataku na policjanta, a jedynie przypadkowy kontakt podczas zamieszania i przepychanki wynikłych w trakcie brutalnych zatrzymań przez oddział prewencji.

15 listopada 2010 w Warszawie odbyła się druga rozprawa trójki antyfaszystów, napadniętych 11.11.2009 przez policyjnych tajniaków, a później oskarżonych przez tych samych o naruszenie nietykalności cielesnej funkcjonariusza i używanie w stosunku do nich wulgarnych słów. Do zdarzenia doszło niedaleko pomnika Dmowskiego, szczelnie ochranianego przez odziały prewencji, gdzie swój marsz kończyli faszyści z ONR-u.

11 listopada w Warszawie około 5 tysięcy osób zebrało się na trasie pochodu Młodzieży Wszechpolskiej, Obozu Narodowo-Radykalnego i innych ugrupowań nacjonalistycznych, by zablokować ich marsz. W blokadzie brała udział duża grupa aktywistów i aktywistek z Poznania związanych z tutejszą sekcją Federacji Anarchistycznej i Rozbratem. Poznańscy działacze i działaczki brali udział m.in. w demonstracji na ulicy Podwale. Została ona zaatakowana zarówno przez siły policyjne, które użyły gazu łzawiącego i pałek, jak też przez grupę neofaszystowskich kibiców piłkarskich. W rezultacie jeden z aktywistów z Poznania trafił do aresztu, poniżej jego relacja.