Wydaniem wyroku uniewinniającego z 25. stycznia 2012 r., po blisko 7 latach zakończyła się sprawa karna dwójki aktywistów, zatrzymanych po III Szczycie RE (2005)! Był to jeden z najdłuższych procesów politycznych uczestników ruchu wolnościowego w Polsce.

Opierając się jedynie na fałszywych zeznaniach policjantów, na rozprawie końcowej z 18. stycznia 2012 r. prokuratura postanowiła uznać oskarżonych za winnych. Wniosła o skazanie sądzonej aktywistki na karę łączną 1 roku pozbawienia wolności z zawieszeniem wykonania kary na okres próby 3 lat, natomiast aktywisty – na karę łączną 9 miesięcy więzienia z tym samym okresem próbnym. Ponieważ przed wniesieniem apelacji obydwoje zostali skazani na kary grzywny, byłoby to rażące pogwałcenie zasad postępowania sądowego, w myśl którego niemożliwe jest pogorszenie sytuacji prawnej oskarżonego. Na szczęście Sąd Rejonowy w Warszawie nie przychylił się do stanowiska prokuratury i postanowił uniewinnić sądzonych aktywistów, a kosztami postępowania sądowego obciążyć Skarb Państwa.

W dniu 04.09.2011 r. w Toruniu na Rynku Starego Miasta skrajnie prawicowy populista, Janusz Korwin-Mikke zorganizował wiec przedwyborczy Kongresu Nowej Prawicy, podczas którego namawiał do swoich rozwiązań społeczno-gospodarczych. Przeciwko demagogi, populizmowi i szowinizmowi Nowej Prawicy oraz zaproszonych na wiec przedstawicieli Młodzieży Wszechpolskiej zaprotestowała grupka osób nie zgadzających się z ksenofobicznym i antyspołecznym programem skrajnych prawicowców.

W dniu 23.08.2011 zapadł wyrok sądu pierwszej instancji - 6 miesięcy więzienia w zawieszeniu na 3 lata. Takie wyroki dostało siedmiu antyfaszystów, którzy przyjechali na legalną demonstrację antyfaszystowska w Białymstoku 24.04.2010 roku. Demonstracja została zorganizowana jako reakcja na coraz częstsze rasistowskie, ksenofobiczne akty skrajnej prawicy w Białymstoku.

24 sierpnia 2011 w Warszawie odbyła się kolejna rozprawa trójki antyfaszystów, napadniętych 11.11.2009 przez policyjnych tajniaków, a później oskarżonych przez tych samych o naruszenie nietykalności cielesnej funkcjonariusza i używanie w stosunku do nich wulgarnych słów. Toczący się od roku proces, oparty jedynie na oskarżeniach funkcjonariuszy w cywilu, dobiega powoli końca.

28 lipca sąd apelacyjny w Poznaniu podtrzymał wyrok uniewinniający aktywistę związanego z poznańską Federacją Anarchistyczną od zarzutu naruszenia nietykalności funkcjonariusza policji podczas demonstracji 8 marca 2010 r. na terenie MTP w Poznaniu. Od poprzedniego wyroku z 23 lutego b.r. odwołała się poznańska prokuratura.

Dzień później 29 lipca w Sądzie Rejonowym Poznań – Grunwald – Jeżyce sąd uniewinnił kolejnego aktywistę związanego z Kolektywem Rozbrat. Z kolei jego proces był wynikiem apelacji po wyroku skazującym go, na 6 miesięcy ograniczenia wolności za naruszenie nietykalności funkcjonariusza policji (w trakcie tej samej demonstracji). Sąd apelacyjny skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia w pierwszej instancji. W uzasadnieniu, zwrócono uwagę na konieczność zachowania zasady - in dubio pro reo - iż wszelkie niedające się usunąć wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść oskarżonego.

15 marca 2011 w Warszawie odbyła się kolejna rozprawa trójki antyfaszystów, napadniętych 11.11.2009 przez policyjnych tajniaków, a później oskarżonych przez tych samych o naruszenie nietykalności cielesnej funkcjonariusza i używanie w stosunku do nich wulgarnych słów. Do zdarzenia doszło niedaleko pomnika Dmowskiego, szczelnie ochranianego przez odziały prewencji, gdzie swój marsz kończyli faszyści z ONR-u.

Rozprawa zaczęła się od przesłuchania fotoreportera, który 11 listopada 2009 na zlecenie jednej z agencji fotograficznych robił zdjęcia przemarszu faszystów. Potwierdził on wersję oskarżonych antyfaszystów, że tajniacy przystępując do akcji niedaleko pomnika Dmowskiego, w żaden sposób nie informowali o tym, że są funkcjonariuszami policji, a ich ubiór był niemal identyczny do tego jaki noszą nazi-skini. Był on przekonany, że to właśnie nacjonaliści zaatakowali kontr-demonstrantów. Funkcjonariusze nie mieli również wywieszonych odznak, do czego zobowiązują ich przepisy i dopiero gdy zaczęli zakuwać w kajdanki aktywistów zorientował się, że mogą ty być policjanci. Potwierdzeniem tych słów były zdjęcia zrobione przez niego podczas tego zatrzymania.