Nadieżda Tołokonnikowa, członkini anarchistycznej grupy muzycznej Pussy Riot, która od roku przebywa w kolonii karnej, ogłosiła głodówkę. Chce też przestać pracować w tamtejszej szwalni i domaga się przeniesienia jej do innej kolonii. Powód? Naruszanie praw osadzonych tam kobiet.

„Nie będę siedziała cicho i patrzyła, jak moje współwięźniarki są niszczone przez niewolnicze warunki panujące w więzieniu. Domagam się, by władze kolonii zaczęły przestrzegać najbardziej podstawowych praw człowieka, by obóz karny w Mordowii działał zgodnie z prawem. Domagam się, by traktowano nas jak ludzi, nie niewolników” – pisze w liście otwartym Tołokonnikowa.

Oświadczenie bristolskiego Anarchistycznego Czarnego Krzyża, wydane w związku z informacjami, opublikowanymi przez The Post na temat planowanych aresztowań anarchistów. Jak wynikało z tekstu policja z Avon i Somerset planuje „rozprawienie się” z anarchistami po ostatnim podpaleniu policyjnej strzelnicy w Portishead.

Oświadczenie:

Płomienie które pochłonęły Policyjne Centrum Szkolenia Strzeleckiego w Portishead (niedaleko Bristolu), zaszokowały cały kraj.

Greckie społeczeństwo znajduje się w szoku. Po zabójstwie lewicowego działacza i antyfaszysty Pavlosa Fysassa, ujrzało krajobraz, pod który samo zbudowało fundamenty. Na światło dzienne wyszło prawdziwe oblicze Złotego Świtu oraz skala uchybień i celowego matactwa tamtejszej władzy, od dawna przymykającej oko na działalność rodzimych neonazistów.

25 września ulicami Aten przemaszerowała potężna demonstracja antyfaszystowska, będąca odpowiedzią na aktywność neonazistów oraz niedawne zabójstwo Pavlosa Fysassa, muzyka i lewicowego aktywisty, przez  neonazistę Jorgosa Rupakiasa. Według różnych doniesień uczestniczyło w niej od 20,000 do nawet 70,000 osób.

Atmosfera była napięta od samego początku, ale gdy policja zagrodziła protestującym drogę do biur Złotego Świtu, wybuchły gwałtowne starcia. W stronę kordonów i policyjnych busów poleciały bomby benzynowe, kamienie, butelki. Z płonących kontenerów na śmieci utworzono barykady. Prewencja odpowiedziała gazem łzawiącym i granatami hukowymi. Część protestujących zaatakowała także sieciowe sklepy i witryny banków. W wyniku starć zatrzymano ponad 70 osób.

Jak już wcześniej pisaliśmy, 3 września na wolność wyszedł Aleksander Frankiewicz czyli jeden z białoruskich anarchistów, którzy w maju 2011 roku zostali skazani na karę pozbawienia wolności za chuligaństwo, zamierzone zniszczenie mienia i sabotaż komputerowy. Choć cieszymy się z tego, że Aleksander opuścił zakład karny, musimy pamiętać o dwóch pozostałych aktywistach, którzy nadal pozostają w zamknięciu. Poniżej przypominamy pokrótce kulisy dotyczącej ich sprawy:

Po wyjściu na wolność będzie miał nadzór policyjny  przez 6 miesięcy. Aleksander Frankiewicz, który odbył swój wyrok w kolonii karnej nr 22, został wypuszczony wczesnym rankiem 3 września. Jego matka oraz działacze organizacji opozycyjnych spotkali się z nim poza murami więzienia.  Musi zarejestrować się na komendzie policji.

Frankiewicz został aresztowany 3 września 2010 pod zarzutem “czynu anarchistycznego”. Igora Oliniewicza, Mikołaja Dziedoka i jego skazano 27 maja 2011

Aktywista został oskarżony o złamanie punktu drugiego artykułu 351 Kodeksu Karnego ("umyślne niszczenie informacji komputerowej") oraz punktu drugiego artykułu 339 (“chuliganstwo”). Oskarżono go o przeprowadzenie ataków na budynki rządowe oraz włamanie na strony internetowe komitetu wykonawczego miasta. Na rozprawie nie przyznał się do zarzucanych mu czynów.