Solidarność ze Spirosem Stratoulisem

Czasem wystarczy spojrzeć komuś w oczy, aby przekonać się o jego szczerości. Lecz w więzieniach, gdzie szczere spojrzenia są rzadkością, potrzeba czegoś więcej.

Ostatnimi czasy swoją pasję wolności zademonstrował Spiros Stratoulis, który 11 listopada 2013, rozpoczął strajk głodowy, po spędzeniu 21 lat w więziennych lochach. Przyczyną tej decyzji było odebranie mu przepustek, co uczyniono po wcześniejszym sfabrykowania oskarżeń  i wplątaniu go w znaną sprawę represji przeciw skłotom w Salonikach.

Spiros nieprzerwanie staje się obiektem represji ze względu na swoją zaciekłą i bojową postawę. Władza pokazuje swoje prawdziwe, mściwe oblicze, starając się zatrzymać go w więzieniu do końca życia.

Członek australijskiej Federacji Anarcho-Syndykalistycznej, która po tegorocznym kongresie stała się na powrót sekcją Międzynarodowego Stowarzyszenia Pracowników został aresztowany na proteście w East-West Tunnel pod zarzutem napaści na policjanta.

Tego typu protesty z zasady nie wyglądają pokojowo. Policjanci nie ponoszą jednak konsekwencji z nadużyć jakie stosują, natomiast osoby broniące siebie i towarzyszy przed przemocą policyjną są z tego tytułu represjonowani.

5 grudnia grupa neonazistów z organizacji Szwedzki Ruch Oporu zaatakowała pokojową demonstrację antyrasistowską w Kärrtorp na południu Sztokholmu. Atak został odparty dzięki pomocy aktywistów i aktywistek AFA oraz Frontu Rewolucyjnego (RevFront).  Demonstracja została zwołana z powodu nasilających się w okolicy rasistowskich ataków, graffiti etc.

Brutalnego ataku z użyciem pirotechniki, pałek i narzędzi ostrych dokonali neonaziści z organizacji SMR (Szwedzki Ruch Oporu). Jest to jedna z największych organizacji skrajnej prawicy w kraju

Nocą 4 grudnia 2013 w centrum Exarchii, kilku anarchistów zauważyło, że są śledzeni przez nieumundurowanych policjantów, których postanowili pogonić. W wyniku tego tajniacy rozdzielili się – dwóch z nich pobiegło na ulicę gdzie zawsze stacjonuje oddział prewencji. „ Zwróciliśmy się wtedy w stronę trzeciego gliniarza i krzyknąłem do niego: „Dokąd biegniesz pieprzony tajniaku?”. Nagle zauważyłem, że wyciągnął w moim kierunku broń i celując w moją klatkę piersiową, krzyknął: „No chodź tu… to cię zapierdolę”. Następnie w ciągu kilku sekund odbezpieczył pistolet i gdy był gotów do strzału krzyknąłem: „Co zrobisz, zastrzelisz mnie?”. Postrzelił mnie w nogę. Początkowo nie zauważyłem że oberwałem, więc zacząłem uciekać na plac Exarchii w obawie, że następny pocisk może mnie dosięgnąć. Dopiero tam zauważyłem że jestem ranny” - relacjonuje anarchista, deklarując też, że „nie piszę o tym zdarzeniu po to by budzić w ludziach strach, lecz wręcz przeciwnie, by obudzić w nich gniew. Nie stchórzymy cokolwiek by się działo; niech przyjmą do wiadomości, że nie ugniemy się nawet przed ich kulami”.