14 października 2013 roku, pięciu towarzyszy ze szwedzkiego miasta Skövde zostało aresztowanych i uwięzionych pod zarzutem udziału w ponad dwudziestu różnych atakach na fermy zwierząt i przemysł futrzarski. Trójkę z nich uznano później za głównych podejrzanych, a reszcie pozwolono odpowiadać z wolnej stopy. Pod koniec stycznia, tuż przed rozpoczęciem procesu, aresztowano kolejną osobę rzekomo biorącą udział w części ataków, jednak ostatecznie zwolniono – choć nadal znajduje się ona w kręgu podejrzanych.

Większość towarzyszy odmówiła składania zeznań, oprócz jednego, który przyznał się do podpalenia garażu należącego do jednej z ferm futrzarskich. Zauważając medialny potencjał sprawy, były minister sprawiedliwości Thomas Bodstrom (obecnie populistyczny adwokat), podjął się reprezentowania interesów wszystkich „poszkodowanych” właścicieli.

Co do zaistniałych faktów nie powiem niczego, chciałabym raczej zasygnalizować co nieco na temat sytuacji.  Jeśli chodzi o więzienie znalazłam się w jednostce, która pełnić ma „funkcję społeczną”. Klawisze starają się tutaj nawiązać schizofreniczną „przyjaźń” z żeńskimi więźniarkami, wytwarzając w ten sposób coś w rodzaju Syndromu Sztokholmskiego [Syndrom ten dotyczy stanu w jakim znajduje się osoba doświadczająca ekstremalnej przemocy lub przeżyła jakiś traumatyczny epizod, na przykład porwanie czy przewlekłe poniżanie i upokarzanie. Osoba taka zaczyna odczuwać pozytywne uczucia, a nawet miłość wobec swojego prześladowcy, nawiązując w ten sposób rodzaj porozumienia i współpracy między ofiarą a napastnikiem - przyp. tłum.]

Podczas operacji w budynku znajdowała się tylko jedna osoba, kobieta eksmitowana z domu kilka miesięcy wcześniej. Kolektyw skłotersów wzywa do demonstracji i akcji solidarnościowych.

Austriackie media, parlament i dowódcy policji w ostatnich tygodniach dyskutowali o tzw. wiedeńskim balu akademickim. Jest to tradycja sięgająca rewolucji 1848r., kiedy to powstało mnóstwo patriotycznych stowarzyszeń studenckich. Jednakże ze studenckiego patriotyzmu zrodził się nacjonalizm i populizm, któremu zawsze niedaleko do ksenofobii.

Na bale wiedeńskich „burszaków” od dziesiątek lat zjeżdża się cała prawicowa elita Europy. Ściągają one konserwatywnych, nacjonalistyczno-liberalnych, populistycznych, a nawet neonazistowskich polityków. W ostatnich latach imprezie towarzyszy rosnąca liczba masowych protestów, narasta również publiczna krytyka, która może być przyczyną spadku zainteresowania udziałem w spotkaniu. Jednym z częściowych sukcesów aktywistów było usunięcie wiedeńskich bali z Listy Światowego Dziedzictwa UNESCO.